Ég er búin að vera heima um helgina með einum ungling og einu drykkfelldu jólatré. Í gærmorgun vakaði ég með hausverk dauðans, er sennilega orðin of náin jólatrénu og tók laugadagsþynnkuna fyrir það.
Fúsi minn flúði í sveitina mína á föstudagskvöldið með bræðum mín, mér er hulin ráðgáta hvað er svona spennandi við að fara með þeim í sveitina þar sem mér hefur allt fundist bræður mínir bæði frekir, leiðinlegir og ljótir. Ég hlýt í hans augum að vera enn verri. Það stefnir allt í að við þurfum ráðgjöf á nýja árniu... þetta verður kannski ekki lagað með ráðgjöf..

ADSL sjónvarpið er bilað, mikið skelfilega er það nú leiðinlegt. Skilyrðin eru álíka góð og í sveitinni minni árið 1974. Viðgerðarmennirnir áskylja sér 10 virka daga til að koma og gera við hjá manni og það eru liðnir 5. Í gærkvöldi var þetta svo slæmt að við Lilja horfðum á teiknimyndina Mulan á VHS. Mulan er reynda tær snilld og amman og drekin snilldarlega orðheppinn. Núna er td. í boði að horfa á Silfur Egils og það er skelfilega leiðinlegt.
Í öllum mínum leiðindum um helgina hef ég verið að þvo þvott. Í gær var fátækraþerrir, en miðað við hvað ég þvoði mikinn þvott, þá flokkast ég ekki undir að vera fátæk, allavega ekki hvað magn af fötum snerti. En það var þvegið og þurrkað úti, brotið saman og troðið í skápa. Meira segja eru jóladúkarnir sléttir og fínir í borðstofuskápnum og bíða næstu jóla.
Ég hef líka verið að prjóna, ég hef pínku miklar áhyggjur af því hvað mér finnst gaman að prjóna. Fram að þessu hefur mér fundist það hundleiðinlegt. Hefur fundist það þægilegast að láta mömmu og tengdamömmu um þetta. En núna er sumsé prjónað og prjónað og er búin að ná að smita Lilju sem sat heima í gærkvöldi (ath.laugardagskvöld) og prjónaði með mömmu sinni.
Jón minn er að koma heim frá Köben í kvöld og svo tekur alvaran við hjá honum í fyrramálið kl. 8,00 , vinna.
Núna er ég búin að leggja í bollur, vona að ég geti platað eh. í kaffi.
Lifið heil
